hiç yaşanmayan ihtimaller,
"n'oluyo?" sendromları,
biz seninle her evrende,
bütün ihtimallerde,
seni öpmediğim tek bir santimi yok şu evin,
burda beraber yaşlanacağız sandım biliyor musun ?
iyi şeyler hatırlamaya ihtiyacım var,
o zaman da çok üzülürdüm di mi?
insan daha ne kadar üzülebilir ki,
ayrılıyoruz işte yavaş yavaş,
birleşemediğimiz yerlerimizden,
ben evimden,
sen hayallerimden.
bi' gün sonsuza dek buluşmak dileğiyle...
(bi kısmı alıntı bi kısmı benden)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder